Βιβλιοθήκη εικόνων

  • ΤΑ ΠΑΣΤΑ ΨΑΡΙΑ

Ο εξαιρετικός και προστατευμένος από τη Συνθήκη του ΡΑΜΣΑΡ υδροβιότοπου της Λιμνοθάλασσας του Μεσολογγίου φημίζεται και για τα εκλεκτά του ψάρια. Τα χέλια, οι κέφαλοι, τα λαβράκια και οι τσιπούρες του Μεσολογγίου, παραμένοντας στα ρηχά και με εξαιρετική σύσταση και χλωρίδα νερά της Λιμνοθάλασσας, αποκτούν ιδιαίτερη γεύση και νοστιμιά.

Όταν παστωθούν αποκτούν μεγαλύτερη αξία. Παστώνονται κυρίως οι σπάροι, αλλά και οι τσιπούρες, μερικά είδη κεφαλοειδών και τα χέλια. Ειδικά οι παστοί σπάροι είναι φημισμένη γαστριμαργικής  αξίας.

Το πάστωμα γίνεται κυρίως το Χειμώνα, όπου τα ψάρια είναι παχύτερα και θρεμμένα. Ο τρόπος που ακολουθείται είναι ο εξής:

Τα ψάρια καθαρίζονται από τα λέπια, πλένονται και αλατίζονται εξωτερικά αλλά και εσωτερικά. Στη συνέχεια τοποθετούνται σε καλάθια ή βαθύς κουβάδες το ένα πάνω στο άλλο. Κάθε δύο – τρεις ημέρες μετατοπίζονται ( «γυρίζονται» ) και μετά από 10 – 12 ημέρες, βγαίνουν από το καλάθι, πλένονται και κρεμιούνται με το κεφάλι προς τα κάτω. Αφού στραγγίξουν και ξηραθούν, τους αφαιρείται η πέτσα με γδάρσιμο και τρώγονται ωμά, ( σκέτα ) ή με λαδολέμονο.

Τα πάστα ψάρια μπορούν να διατηρηθούν και 40 ημέρες. Τα χέλια περισσότερο. Αυτά δεν τρώγονται ωμά. Θέλουν ψήσιμο. Οι σπάροι αλατίζονται λιγότερο χρονικό διάστημα. Μπορούν δε να φαγωθούν και τρεις ημέρες μετά το αλάτισμα. Διατηρούνται όμως μόνο 15 ημέρες. Τρώγονται επίσης ωμοί.

 

  • ΤΑ ΠΕΤΑΛΙΑ

Τα πετάλια γίνονται το καλοκαίρι από τσιπούρες, κέφαλους και χέλια ως εξής: Τα ανοίγουν στο μέσον από τη ράχη μέχρι την κοιλιά και από το κεφάλι μέχρι την ουρά. Τα δύο μέρη συγκρατούνται από την κοιλιά. Στη συνέχεια αλατίζονται, αφήνονται 3-4 ώρες στο αλάτι, πλένονται, διατηρούνται τα δύο μέρη τεντωμένα με μια σχίζα από καλάμι και στεγνώνουν υπό σκιά… Διατηρούνται δύο – τρεις ημέρες το πολύ και τρώγονται μισοψημένα, όταν δε ξεραθούν και ωμά.

 

  • ΤΑ ΧΕΛΙΑ

Η Λιμνοθάλασσα του Μεσολογγίου είναι ιδανικός τόπος διαβίωσης και πολλών ειδών ΧΕΛΙΟΥ ( Anquilla   ). Ειδικά τα χέλια του Μεσολογγίου θεωρούνται από τα νοστιμότερα της Ευρώπης και αποτελούν δημοφιλέστατο έδεσμα.

Τα χέλια έχουν σχήμα με ποικιλία μήκους και βάρους και τα γνωστότερα στο Μεσολόγγι είναι το  Σουβλομυτάρι, η Καβάτσα, το Βιτσέλουρο, το Καθαρόχελο και ο Δρόγγος.

Τρώγονται βραστά ή ψητά, στη σούβλα ή το φούρνο και σπανιότερα παστώνονται. Επίσης οι Μεσολογγίτες τα φτιάχνουν νοστιμότατα πετάλια. Μεγάλο μέρος της ντόπιας παραγωγής εξάγεται στην Ιταλία. 

  • ΣΑΩ Α.Β.Ε.Ε.

Έδρα: Ρήγα Φεραίου 60, 262.21 Πάτρα
Τηλ.: 2610-277.745
Φαξ: 2610-277.882
Διοίκηση: sao@saosa.gr
Συσκευαστήριο: Νεοχώρι Μεσολογγίου
300.01 Ν. Αιτωλοακαρνανίας
Τηλ.: 26310-26981
Φαξ: 26310-26982
Πωλήσεις & Κέντρο Διανομής: sales@saosa.gr

 





ΧΕΛΙΑ ΑΙΤΩΛΟΑΚΑΡΝΑΝΙΑΣ

Προέλευση και κύρια χαρακτηριστικά
Η Λιμνοθάλασσα του Μεσολογγίου είναι ιδανικός τόπος διαβίωσης πολλών ειδών χελιού (Anquilla). Ειδικά τα χέλια του Μεσολογγίου θεωρούνται από τα νοστιμότερα της Ευρώπης και αποτελούν δημοφιλέστατο έδεσμα.  Τα χέλια έχουν σχήμα με ποικιλία μήκους και βάρους και τα γνωστότερα στο Μεσολόγγι είναι το Σουβλομυτάρι, η Καβάτσα, το Βιτσέλουρο, το Καθαρόχελο και ο Δρόγγος. 

Συνήθης τρόπος κατανάλωσης
Τρώγονται βραστά ή ψητά, στη σούβλα ή το φούρνο και σπανιότερα παστώνονται. Επίσης οι Μεσολογγίτες τα φτιάχνουν νοστιμότατα πετάλια (ανοιγμένο στη μέση). Μεγάλο μέρος της ντόπιας παραγωγής εξάγεται στην Ιταλία.